I picture you in the sun

Dan zit je in de trein. De zon schijnt, er heerst een heerlijke stilte. Geen telefoongesprekken, niks.
Begeleid door de prachtige pianomuziek van Yann Tiersen, Comptine d'Un Autre Ete rijd je door het prachtige groen van bomen en gras. Mooi verlicht door de warme zon.

's Avonds na je werk fiets je naar huis. Je fietst door een straat omringt door bomen. Je kijkt omhoog en ziet hoe de laatste zonnestralen van de dag de blaadjes van de bomen strelen en ze prachtig goud kleuren.

Het mooiste fiets-liedje is toch wel La Valse d'Amelie. Je gaat er spontaan een beetje harder van fietsen, terwijl je de heerlijke avondgeur van een warme dag opsnuift. Denk er wel aan niet je ogen te sluiten, hoe graag je dat ook wilt.

Op deze momentje voel je je het gelukkigst. Heel even heb je geen zorgen, denk je nergens aan, alleen aan hoe gelukkig je op dat moment bent.

Looking at the future

Als kind heb je al een beeld van hoe je toekomst eruit gaat zien. Wat je beroep is, je levenspartner, wel of geen kinderen, hoe je huis eruit ziet...

Vroeger had ik uiteraard ook zo'n beeld van mijn toekomst. Ik weet het niet meer precies maar ik weet wel dat ik sowieso minimaal een kindje had, al dan niet geadopteerd.
Wat het gekke was, was dat ik nooit een persoon naast mij zag, waar ik mee getrouwd was ofzo. Ik was altijd een alleenstaande moeder.
Zet je wel aan het denken.. Waarom zag ik niet de "traditionele" papa naast mij? Omdat ik geen beeld kon maken van mijn droomman? Wilde ik wel een man naast mij? Wilde ik dan alleen blijven, of waren er andere opties?

Mijn toekomst beeld op dat gebied is niet erg veranderd, moet ik zeggen. Ik zie nog steeds geen persoon naast mij staan in de toekomst. Ik vind het moeilijk om een plaatje van een man of vrouw naast mij te zetten. Het staat ook nog helemaal open welk geslacht mijn partner zou zijn. Ik heb echt geen idee.
Toen ik nog met mijn ex ging had ik wel af en toe van die toekomstbeelden dat ik met hem en een paar schattige blonde krullebolletjes thuis zou zitten. Op dat moment heb je dan wel een duidelijk beeld van wat eventueel zou kunnen gebeuren, omdat er ook een potentieel persoon is waarmee het zou kunnen gebeuren. Maar ja, toen dat uitging was dat toekomstbeeld uiteraard ook weer weg en was ik weer terug bij mijn "oude" beeld.

Kindjes wil ik sowieso. Adopteren lijkt me heel leuk, geeft je ook een goed gevoel, dat je iets goeds doet voor de wereld.. Ik wil ook sowieso een kindje van mijzelf, dat 9 maanden in mijn buik heeft gezeten.

Het is leuk om over je toekomst te fantaseren maar het zal er altijd op neer komen dat je toch maar gewoon moet afwachten wat er gebeuren zal.
Ben beniewd.

We're gonna party tonight!

Yay! Vanavond is dus mijn party! Ik ben op het briljante thema "superhelden" gekomen. En het is me gelukt om twee dagen voor het feest ongeveer te beslissen wat ik aan doe. Er zijn al zoveel opties voorbij gekomen. Catwoman, of te makkelijk (zwarte broek en zwarte trui) of te porno. Napoleon Dynamite. Voor mij een echte held, maar het wordt m toch niet.. Bubbles van de Power Puff Girls. Leuk, maar dan moet ik nog zo'n blauw-zwart jurkje gaan regelen. Hmmm...

En toen zijn mijn zusje en ik op het idee gekomen om als Cupcake Heroes te gaan. Vriendinnetje van mij vond al dat ik mijn prinsessenjurk aan moest doen en daar een held omheen bedenken, en dat vond ik wel een goed idee!

Normaal gesproken ben ik iemand die alles VER van te voren wil regelen of al geregeld heeft. Vandaag is mijn feest en het enige wat ik nog heb is een idee voor een outfit en 8 kratten bier. Het is een begin. Vandaar dat ik om 9 uur 's morgens dit bericht aan het schrijven ben.. Hebben we (mijn zusje en ik) de hele dag om het voor te bereiden.

Nou, ik denk dat ik maar eens los ga.
Later.