Nice.

Gebarentaal is, in de handen van haar meesters, een prachtig en uitdrukkingsvolle taal, waarvoor in de dagelijkse omgang, en als middel om gemakkelijk en snel tot de geest van de doven door te dringen, de natuur noch de mens een aanvaardbaar alternatief heeft gevonden.

Iemand die de taal niet kent kan eenvoudig niet begrijpen wat voor mogelijkheden ze de doven geeft, hoe groot haar invloed is op het moreel en het maatschappelijk geluk van hen die het gehoor moeten ontberen, en hoe prachtig haar vermogen is om gedachten over te brengen op menselijke geesten die anders in eeuwige duisternis zouden verkeren. En al evenmin kan hij begrijpen wat gebarentaal voor de doven betekent. Zo lang er twee dove mensen op aarde zijn die in contact met elkaar komen, zo lang zal er gebarentaal zijn.

- J. Schuyler Long, 1910

art

Ik wou dat ik nog steeds de motivatie had om kunstwerken als deze te maken.

Please explain.

Hoewel ik mijzelf heel arrogant bereken tot de intelligentere helft van de bevolking, zijn er nog altijd heel wat dingen die ik niet begrijp.

- Een stel dat een hyves pagina aanmaakt/hyvespagina voor een baby

- Sokken in sandalen

- Mensen met te kleine kleding/schoenen

- Acrylnagels

- Veel te donkere lipliner in combinatie met veel lichtere lippen (a la pornoactrice)

- Zelfbruiner

- Blanken die donkerder zijn dan de meeste negers

- Muziek hardop op telefoon aanzetten

- Crocs

- Het gebruiken van het lettertype Comic Sans

- Stilstaan midden in het gangpad

- Vrouwen met kleine leren rugzakjes

- Momjeans

To be continued.

Some songs make you want to drop everything. Stop what your doing. Chills down your spine, tears in your eyes. Make you wanna lie down and do nothing, but disapear in the music and never come back.

Until the song ends. Then it's back to reality, hoping for the next song to bring you to that special state of consciousness.

Asshole.

(onderstaand bericht)

Ik zou nu een verhaal kunnen gaan vertellen over een jongen met een ontelbaar aantal persoonlijkheden (lijkt het..), die per medium (sms, msn, in real life) op verschillende manieren zich gedraagt. Tegenover mij maar ook in het algemeen. Hoe ik verschillende hints van hem krijg, die misschien toch geen hints zijn.. Of hoe ik voor de derde keer een gesprek via msn met hem wil starten, alleen maar om met hem te kunnen praten, in de hoop dat hij weer een van die twijfelachtige hints aan mij geeft.

Of misschien kan ik vertellen over het feit dat het voelt voor mij dat we al een hele tijd om elkaar heen zitten te draaien, er eindelijk iets van is gekomen, maar toch weer niet..

Maar dat doe ik niet.

I would really, really like to know why I'm crying right now.

Stiekem is Nederland best groot

291 km, 4:08u, 3 tot 4 keer overstappen, 26,80 retour met korting.

Die ene kast, weet je wel, waar ik uit kwam.

Het voelt toch wel als een opluchting moet ik zeggen.
Iets waar ik me van te voren zo druk over heb gemaakt blijkt achteraf zo simpel en makkelijk te zijn.
En ik hoefde er zelf niet eens over te beginnen, dat is nog het mooiste. Steeds maar weer een gelegenheid proberen te zoeken, en hij werd gewoon aangedragen.
Nu hoef ik niet meer bang te zijn en me te schamen als in naar een gayparty wil. Nu kan ik eerlijk en enthousiast reageren als mijn ouders vragen hoe "dat feest in Utrecht" was. En gewoon thuiskomen met de gene waar ik graag mee thuis wil komen, ongeacht het geslacht.
Yay!
Laat die regenbogen maar komen!