Soms heb je van die dagen dat het even niet mee zit.
Vandaag is een van die dagen dat het even niet mee zit.
Vrolijk (voor zover dat kon op dat tijdstip) stond ik vanmorgen rond half 9 te wachten op mijn trein naar Utrecht, zodat ik mijn hertentamen kon maken. Ik zou ruim op tijd op school aankomen dus maakte me nergens zorgen over.
Toen werd er opeens omgeroepen dat door het uitlopen van de werkzaamheden tussen Den Bosch en Utrecht er minder treinverkeer zou zijn tussen deze twee plaatsen. Fijn hoor.
Zit ik in de trein, bijna bij Eindhoven, wordt me aangeraden om te reizen via Rotterdam, of te wel, lopend ben je sneller.. Maar daar had ik net even geen zin in dus dan maar die trein nemen.
Er zou minimaal 45 minuten bij mijn reistijd komen, zodat het erom zou gaan spannen of ik net op tijd of te laat bij mijn tentamen zou zijn.
Ik kan je vertellen, ik was niet echt op tijd. Over een traject waar ik normaal gesproken een uur en tien minuutjes over doe, heb ik bijna 2,5 uur gedaan.
Erg zonnig was mijn humeur niet meer, kun je begrijpen.
Maar ja, dat hertentamen he, wat daar nu mee? In de trein belde ik mijn SLB'er of er toevallig een oplossing was, want het zag er niet naar uit dat ik op tijd zou komen.
Jazeker was er een oplossing, om half 8 met de deeltijders mee doen. (Om even een beeld te schetsen: toen ik dat te horen kreeg was het half 10 's ochtends, en was ik even ver van huis als van school af..)
Schitterend.
Ik zag mijn plannen voor die avond al aan mijn neus voorbij gaan, samen met vriendinnetjes Marie Antoinette kijken en ondertussen genietend van heerlijke roze girly zoete hapjes.
Dus nu zit ik hier, heb vandaag er al 5 uur reizen op zitten (afgerond op hele) en daar komen vandaag nog minimaal 3 uur bij. Moet over drie kwartier mijn trein pakken en ben rond 10 uur vanavond weer thuis.
Maar goed dat ik zo'n optimistisch persoon ben.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten