It's over between us!

Waarom kun je een intieme relatie tussen jou en een ander persoon met 1 zinnetje verbreken zodra je merkt dat het niet meer werkt, en werkt dat niet zo bij vriendschappen?
Natuurlijk weet ik dat er een groot verschil ligt tussen een vriendschap en een liefdesrelatie, maar net als liefdesrelaties heb je bij vriendschappen ook een moment dat het gewoon niet meer voor je werkt, dat je er niet meer zoveel bij voelt, dat het niet meer eerlijk is tegenover de ander om nog langer te doen dat er niks aan de hand is en dat alles prima is.
Wat doe je dan als je merkt dat dat moment is aangebroken?
Natuurlijk is dan de automatische reactie van iedereen: praat er met die persoon over. Ja, inderdaad, zover was ik ook al.
Kleine situatieschets:
Stel, een aantal jaren geleden heb je iemand leren kennen. Al snel raken jullie bevriend. Alles is goed en wel. Je merkt wel dat die persoon (laten we m voor de handigheid X. noemen) een beetje een einzelganger is en dat je m niet vaak hoort praten over andere vrienden, maar verder is er niets aan de hand. Dan leert X. via jou jouw vrienden kennen. Je zou het fijn vinden als ze overweg zouden kunnen maar je staat er niet direct op de wachten dat X. ook zich bij die vrienden voegt.
Dan gebeuren er allemaal dingen die ik niet in detail ga benoemen, maar het komt er op neer dat je een kant van X. leert kennen die je eerst nooit zag en waar je niet blij mee bent. Je beeld van X. is compleet omgeslagen. Het voelt niet meer aan als een vriendschap. Door het feit dat X. sociaal niet sterk is en geen vrienden schijnt te kunnen maken, ben jij de enige aangewezen persoon om hem te helpen. Maar dat wil je niet. Je wilt je niet verantwoordelijk voelen.
Hoe handel je dan? Je weet dat wanneer je X. duidelijk maakt dat het niet meer tussen jullie werkt, X. er alleen voor staat.
Duidelijk heeft X. hulp nodig op sociaal gebied. Maar waarom zou jij daar de aangewezen persoon voor moeten zijn. Ja, jullie hebben/hadden een vriendschap. En vrienden helpen elkaar. Maar wat nou als je X. helemaal niet meer ziet als een vriend van je en wat als jij daar nou eens helemaal geen zin in hebt? Wat als je niet eens weet wat je X. zou moeten vertellen. Hoe maak je vrienden? Weet jij veel, het gebeurt gewoon.
Moet je je laten leiden door wat je denkt dat het goede is, wat de meest wenselijke actie is, of moet je doen wat je denkt dat goed voor je voelt, eens een keer voor jezelf opkomen en zeggen waar het op staat?
Ideas, anyone?